Εγώ Γιατί δεν Έχω Σχέση;

Πάλι μόνη…

Πέρασε το καλοκαίρι, έρχονται οι γιορτές των Χριστουγέννων και εγώ πάλι μόνη.. Όλοι κάποιον έχουν! Τους βλέπω στο facebook! Χαρούμενοι, ευτυχισμένοι, κάνουν συνέχεια ωραία πράγματα… Και εγώ.. γίνομαι χάλια, απελπίζομαι, κλαίω… Τα βάζω με τον εαυτό μου, με την τύχη μου, με την πόλη, με τη δουλειά μου, με όλα και με όλους. Και κλείνομαι στον εαυτό μου…

Τι πάει στραβά με εμένα; Όλο τα ίδια και τα ίδια. Καμία αλλαγή! Βαρέθηκα! Βαρέθηκα τις φίλες μου που νομίζουν ότι η ζωή είναι το «sex and the city», βαρέθηκα τους γονείς μου να με ρωτάνε κάθε φορά πότε θα κάνω οικογένεια – «Άντε να βρεις ένα καλό παιδί».

Πού;;; Ειλικρινά θα πάθω κατάθλιψη. Εγώ φταίω, δε μπορεί, κάτι κάνω στραβά.

Ή μήπως να το δω πιο θετικά; Παντού διαβάζω για τη θετική σκέψη. Για τη δύναμη του μυαλού να έλκει αυτό που πραγματικά επιθυμείς. Άρα δεν πρέπει να είμαι μίζερη, δεν πρέπει να κλαίγομαι, και όλο το σύμπαν θα συνομωτήσει για να πετύχω αυτό πραγματικά θέλω.

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΧΩ ΣΧΕΣΗ; Φταίω εγώ;

Είναι τόσο απλό; Τόσο εύκολο; Αν ναι, μάλλον εγώ φταίω που τόσο καιρό δεν έχω καταφέρει να κάνω μία σωστή σχέση. Εγώ και οι αρνητικές μου σκέψεις. Εγώ και η μιζέρια μου!

Αρκεί η θετική σκέψη;

Πραγματικά, πόσο συχνά συναντάμε αυτές τις σκέψεις και ανησυχίες στις σύγχρονες γυναίκες;

Πόσο εύκολα η κουλτούρα των social media και της θετικής σκέψης οδηγεί σε σύγκρουση τις γυναίκες, σε ένα φαύλο κύκλο στρατηγικών αποτυχίας και αυτο-ενοχοποίησης; Αρκεί μόνο να σκεφτείς θετικά, να περιποιηθείς την εμφάνιση σου και να χειριστείς σωστά τα social media για να βρεις σύντροφο;

Προφανώς τα παραπάνω είναι απλώς η επιφάνεια. Ο λόγος που δεν μπορούμε να κάνουμε σχέση ή που δεν μπορούμε να διατηρήσουμε μία σχέση σε βάθος χρόνου έχει να κάνει με βαθύτερα θέματα του εαυτού και της προσωπικότητας.

Το πώς έχουμε χτίσει μέσα μας τους άλλους, οι εσωτερικές μας άμυνες για τις στενές διαπροσωπικές σχέσεις, αλλά και τα μοτίβα στις σχέσεις μας που επαναλαμβάνουμε ξανά και ξανά, πρέπει να γίνουν αντικείμενα ανάλυσης και εμβάθυνσης.

Ανεπαίσθητα περίπλοκες διαδρομές

Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι στον τρόπο που «επιλέγουμε» και μας «επιλέγουν» εμπλέκονται διαδικασίες που δεν έχουμε καν φανταστεί και οι οποίες συμβαίνουν έξω από την ενημερότητα μας. Είναι τόσο ανεπαίσθητα περίπλοκες όσο μία αμυδρή σύσπαση των μυών του προσώπου που συμβαίνει σε ένα κλάσμα του δευτερολέπτου. Ο απέναντι μας μπορεί μην το έχει δει, αλλά σίγουρα το έχει αισθανθεί. Και στο τέλος θα φερθεί με βάση αυτό που αισθάνθηκε.

Η εργασία με τον εαυτό δεν είναι μία απολύτως ευχάριστη διαδικασία όσο το fb και οι «θετικοί οραματισμοί», όμως σίγουρα είναι αποτελεσματική και μας εξελίσσει ως πρόσωπα.

Τώρα γιατί το κείμενο αυτό απευθύνεται μόνο σε γυναίκες θα αποτελέσει αντικείμενο μίας μελλοντικής συζήτησης…